Przyjęto w nim zasadę, że dopuszczalny podział wahań kursów rynkowych wynosi wokół kursów centralnych. Skład walut, które były w jego ramach stabilizowane, był zmienny. Najdłużej w systemie uczestniczyły tylko waluty krajów utrzymujących silne więzi handlowe z RFN (Belgii, Danii, Holandii). Mimo pewnego podobieństwa zasad tego systemu "węża" zawierał on wiele nowych elementów, a jego realizacji towarzyszyła silna wola polityczna krajów członkowskich. Przyczyniła się ona do sukcesu tego systemu, przynajmniej do początku lat dziewięćdziesiątych.

Wiele stuleci później zostały odnalezione przez tertonów (gter-ston) - będących inkarnacjami uczniów starożytnych mistrzów. Niektóre ze świętych tekstów zostały odkryte plomby plastikowe swej naturalnej postaci (sater; sa-gter), inne pojawiają się tertonom w wizjach (dagnang; dag-snang) i objawieniach (niendziu; snyan-rgyud), jeszcze inne zostały przekazane drogą pisma automatycznego i stanowią "skarby umysłu" (gonter; dgongs-gter).

Do analizy skrętu (przedstawionej niżej), dodajemy pierwiastek czucia. Tak jak czujemy ciepłe - zimne, słodkie – kwaśne, czujemy też silne – słabe, napięte – luźne. Opieramy się na czuciu głębokim, kinestetycznym. Włączamy swój wewnętrzny telewizor, dzięki któremu „widzimy” - czujemy swoje ułożenie w skręcie. Potrenować możemy nawet teraz, przed komputerem. Zamykamy oczy i sprawdzamy swoją pozycję. Babcia okropna spokojnie oznajmia nierdzewne przekonania.